مرگ همه را برابر میکند

شعر کوتاه درباره مرگ و برابری همه:

مرگ؛ جایی که شاه و گدا برابرند:

آیا می‌دانستید در اسکلت انسان هیچ نشانه‌ای از طبقه اجتماعی باقی نمی‌ماند؟ باستان‌شناسان فقط از روی آسیب‌های استخوانی می‌توانند تخمین بزنند که فرد کارگر بوده یا اشرافی؛ خود مرگ، کالبد شاه و گدا را یکسان به خاک می‌سپارد. حتی باکتری‌های تجزیه‌کننده هم به هویت جنازه توجهی ندارند. در پزشکی قانونی، تشخیص «شاه» از «فقیر» پس از مرگ تقریباً ناممکن است. این برابری مطلق، تلخ است یا آرام‌بخش؟

راهکار:

اگر شاه و گدا آخرش یکی میشود، پس ارزش زندگی به لحظههایی است که با معنا ساخته میشود، نه به جایگاهی که در نگاه دیگران داریم.