افتادن میان مردمان کور؛ تنهایی در جمع:
ضربالمثل «در سرزمین کورها، یکچشم پادشاه است» ریشه در اندیشهٔ اراسموس دارد؛ اما روانشناسیِ همنوایی نشان میدهد جمعِ نابینا اغلب تکچشم را هم به دیدنِ جمعی وامیدارد. وقتی استاندارد ادراک جمعی کور باشد، دیدنِ متفاوت میتواند تنهایی بیاورد. تکچشم بودن امتیاز است یا تهدید؟
راهکار:
این متن را میتوان اینطور بازخوانی کرد: مسئله فقط کوریِ دیگران نیست، تنهاییِ کسی است که چیزی را میبیند و جمع نمیبیند. برای ادامه، یک پاراگراف کوتاه بنویس که «تکچشم» دقیقاً چه چیزی را میبیند و واکنش جمع به او چیست.