مرداب و آب زلال

مرداب هم روزی آب زلال بود:

آیا می‌دانستید مرداب‌ها در واقع اکوسیستم‌های بسیار غنی و حیاتی هستند؟ آب راکد مرداب با کمبود اکسیژن، فرایند تجزیه را کند می‌کند و لایه‌های زیرین به ذغال‌سنگ تبدیل می‌شوند. همان آبی که زمانی زلال بود، پس از هزاران سال می‌تواند سوخت تمدن شود. این تغییر نه پایان، بلکه دگردیسی است. چه چیزی در زندگی شما از زلالی به ایستایی تبدیل شده که شاید ارزش دوباره دیدن داشته باشد؟

راهکار:

این جمله به ما یادآوری می‌کند که هر وضعیت فعلی، روزگاری آغاز پاکی داشته. شاید بتوان آن را به روابط انسانی هم تعمیم داد: هر بی‌اعتمادی، از اعتماد شروع شده است.