الهی مریض عشقت هستم، تو دکتر من باش:
آیا میدونستی که مغز آدمهای عاشق دقیقاً همان نواحیای رو فعال میکنه که در اعتیاد به کوکائین فعال میشه؟ هورمون دوپامین و اکسیتوسین حس سرخوشی و وابستگی شدید رو ایجاد میکنن. پس احساس «مریضی عشق» یک واقعیت عصبشناختیه، نه فقط یه استعاره شاعرانه. سوال اینجاست: آیا این «بیماری» رو درمان کنیم یا بغلش کنیم؟
راهکار:
اگر این حس رو در رابطهای واقعی تجربه میکنی، شاید بد نباشه یک قدم عقبتر بایستی و ببینی آیا این «بیماری» باعث رشد شما دو تا میشه یا فقط وابستگی رو عمیقتر میکنه. عشق سالم مثل درمان نیست، مثل ویتامینه.