دکتر عشق

دکتر عشق و نسخه تو:

آرزوی نسخه عشق از دکتر:

آرامش قلب با بودن تو؛ تأثیر عشق بر روان:

جالب است بدانید که در پژوهش‌های عصب‌شناختی، دیده شده حضور فرد محبوب، فعالیت قشر پیش‌پیشانی و مدارهای پاداش را فعال می‌کند و همزمان ترشح کورتیزول (هورمون استرس) را کاهش می‌دهد. این همان اتفاقی است که شما در این جمله به زیبایی به آن اشاره کرده‌اید. آیا تابحال به این فکر کرده‌اید که چرا گاهی بودنِ یک نفر حتی از مدیتیشن عمیق هم آرامش‌بخش‌تر است؟

راهکار:

این جمله را می‌توان با مفهوم 'پایه امن' در نظریه دلبستگی (Attachment Theory) تکمیل کرد: حضور یک فرد قابل اعتماد، واکنش‌های استرس را کاهش می‌دهد و سیستم عصبی را به حالت آرامش می‌برد. اگر به دنبال تعمیق این حس هستید، روی ایجاد اعتماد متقابل و حضور آگاهانه تمرکز کنید.

الهی مریض عشقت هستم، تو دکتر من باش:

آیا می‌دونستی که مغز آدم‌های عاشق دقیقاً همان نواحی‌ای رو فعال می‌کنه که در اعتیاد به کوکائین فعال می‌شه؟ هورمون دوپامین و اکسی‌توسین حس سرخوشی و وابستگی شدید رو ایجاد می‌کنن. پس احساس «مریضی عشق» یک واقعیت عصب‌شناختیه، نه فقط یه استعاره شاعرانه. سوال اینجاست: آیا این «بیماری» رو درمان کنیم یا بغلش کنیم؟

راهکار:

اگر این حس رو در رابطه‌ای واقعی تجربه می‌کنی، شاید بد نباشه یک قدم عقب‌تر بایستی و ببینی آیا این «بیماری» باعث رشد شما دو تا میشه یا فقط وابستگی رو عمیق‌تر می‌کنه. عشق سالم مثل درمان نیست، مثل ویتامینه.