موندگاری عطر از آدمها بیشتره؛ خاطرهای که میمونه:
عطر مستقیم به آمیگدال و هیپوکامپ میخوره، برای همین بوی آدمها از خاطرهشون بیشتر میمونه. دانشمندا به این میگن «پدیده پروست»؛ بویایی تنها حسیه که از تالاموس رد نمیشه و مستقیم به مرکز احساسات میره. برای همین یه بوی آشنا میتونه کل یک آدم رو با تمام حسهای مرتبطش زنده کنه، حتی وقتی چهرهش رو فراموش کردی. کدوم عطر یه آدم رو برات زنده میکنه؟
راهکار:
این جمله رو از زاویهی تازه ببین: موندگاری عطر یعنی وابستگی به حس، نه به خود آدم. میتونی همون بوی خاص رو به یک شیء یا مکان پیوند بزنی و ازش یک متن کوتاه بسازی؛ اینطوری خاطره از آدم جدا میشه و به خودت برمیگرده.