وقتی همه بعد از مرگت امضا میزنند:
آیا میدونین در روانشناسی به این «سوگیری بازمانده» میگن؟ یعنی بعد از مرگ، افراد فقط خوبیها رو یادآوری میکنن و نقش خودشون رو در قصورها فراموش میکنن. جالبه که تمدن مصر باستان هم برای همین روی سنگ قبرها از متون تمجیدآمیز استفاده میکرد تا خاطره رو تحریف کنه. چه طوره که قبل از رفتن، همونقدر که روی سنگ قبر امضا میزنیم، روی زندگی هم اثر بذاریم؟
راهکار:
این بیت تلنگر میزنه که آدمها گاهی ارزش واقعی رو بعد از رفتن میبینن. یه راه شاعرانه: شاید بهتره قبل از سنگ قبر، روی دل هم امضا بذاریم.