طنز تلخِ سادگی بیش از حد و خودتحقیری:
پارادوکس سادگی: مغز انسان سادگی را نشانهٔ صداقت میخواند، اما در آزمایشهای بازی اعتماد، افراد سادهلوحتر اولین ضربه را میخورند؛ با این حال همانها در تعاملهای تکرارشونده بیشتر اعتماد متقابل میسازند. سادگی «دارایی» است، اما بدون مرز، به «مصالح» تبدیل میشود.
راهکار:
سادگیات را نه بهعنوان مصالح ساختمانی برای سوءاستفاده، بلکه بهعنوان یک متریال کمیاب برای ساختن اعتماد ببین؛ فقط برایش یک درِ قفلدار بگذار تا هر کسی نتواند از آن آپارتمان بسازد.