چطور با خاطرات گذشته زندگی کنیم؟:
حافظه یک فایل ثابت نیست؛ هر بار یادآوری آن را بازنویسی میکند. پژوهشها نشان میدهد سرکوب فکر اغلب اثر بازگشتی دارد: هرچه کمتر به خاطره فکر کنی، پررنگتر برمیگردد. راه دیگر، مواجهه تدریجی و ساختن روایتی تازه از آن است. کدام خاطره هنوز روایتش را ننوشتهای؟
راهکار:
خاطره مثل اتاقی است که لازم نیست هر روز توش زندگی کنی؛ میتونی درش رو باز بذاری، گاهی سر بزنی و بعد به زندگی برگردی. «بلد نبودن برای زندگی با خاطره» اغلب یعنی هنوز روایت تازهای برای آن نساختهای، نه اینکه از آن فرار میکنی.