مجنون معروف شهر

منِ مجنون معروف میدان شهر:

داستان مجنون و لیلی نماد 'سندروم ایده‌آل‌سازی' در روانشناسی است: وقتی عاشق آنقدر تصویر ذهنی را بزرگ می‌کند که خود واقعی ناپدید می‌شود. جالب اینجاست که در نسخه‌های کهن، مجنون در نهایت از عقل ساقط می‌شود نه از عشق. سوال: به نظر شما این دیوانگی رمانتیک ارزش از دست دادن خود واقعی را دارد؟

راهکار:

اگر این بیت ناقص است، می‌توانی ادامه‌اش را به شکلی بنویسی که نشان دهد این شهرت عاشقانه تو را به چه سرانجامی می‌رساند: شادی؟ اندوه؟ یا رهایی؟