مهم نیست ولی مهمه

وقتی «مهم نیست» می‌گوییم ولی واقعاً مهم است:

در روان‌شناسی به این «بی‌ارزش‌سازی دفاعی» می‌گویند؛ مغز برای کاهش درد ناشی از ناهماهنگی شناختی، اولویت‌های واقعی را بی‌اهمیت جلوه می‌دهد. این مکانیزم در کوتاه‌مدت آرامش می‌دهد، اما اگر به عادت تبدیل شود، «مهم نیست»های مکرر به «مهم نیستم»های وجودی تبدیل می‌شوند. چند تای این جمله‌ها را امروز به خودت پس گرفتی؟

راهکار:

این «مهم نیست»ها را نه‌تنها نشانه بی‌اهمیتی، بلکه نشانه مرز موقتیِ تحمل در نظر بگیر؛ همان‌جا که هنوز آماده مواجهه با زخم نیستی. کم‌کم یکی از همین جمله‌ها را به «برام مهمه» تبدیل کن تا وزن واقعی‌اش را ببینی.