چرا آدمها خودخواهند و برای دیگران مهم نیستی؟:
خبر بد: حتی وقتی دارید به این جمله فکر میکنید، ذهن شما هم دارد یک نمایش خودمحور اجرا میکند. در روانشناسی به این «خطای خودمحوری» میگویند: ما دیگران را نه آنطور که هستند، بلکه آنطور که به زندگی ما ربط دارند میبینیم. جالبتر اینکه آزمایشها نشان داده آدمها حتی در خاطراتشان خود را مرکز ماجرا میکنند. این یعنی جملهات را همه باور دارند، اما هر کسی فقط رنج خودش را میبیند. پس همدلی یک معجزه است، نه یک عادت.
راهکار:
یک بازتعریف: خودمحوری دیگران نه کمبود تو، بلکه قانون بقاست؛ همان قانونی که باعث میشود تو هم زنده بمانی. از این زاویه، «مهم نبودن» دیگر توهین نیست، بلکه یادآوری مرز است. شاید سؤال درست این نباشد که چرا برایشان مهم نیستی، بلکه این باشد: آیا تو برای خودت مهم هستی؟