محکوم به تحمل؛ تحمل اجباری و راه رهایی:
تحمل اجباری، از دیدگاه روانشناسی، با مفهومی به نام «درماندگی آموختهشده» گره خورده است: وقتی فرد باور میکند هیچ راه فراری ندارد، حتی اگر درِ قفس باز باشد، از تلاش دست میکشد. مغز در چنین شرایطی کورتیزول بیش از حد ترشح میکند و هیپوکامپ (مرکز حافظه) کوچک میشود؛ این یک پاسخ زیستی به اسارت روانی است. آیا تا به حال فکر کردهاید فرق بین «صبر» و «فرسایش» چیست؟
راهکار:
این حس، مرز باریک میان صبر انتخابی و تحمل اجباری را نشان میدهد. شاید زمان آن رسیده که به جای تحمل منفعل، از خود بپرسید: «اگر مجبور به تحمل نبودم، چه انتخابی میکردم؟» همین سوال میتواند قفس ذهنی را بشکند.