سردی من نتیجه گرمی تو با بقیه است:
در نظریه دلبستگی، سردی واکنشی معمولاً نوعی «اعتراض به جدایی عاطفی» است، نه بی‌احساسی. مغز طردشدگی را در همان ناحیه‌ای پردازش می‌کند که درد فیزیکی را؛ برای همین وقتی گرمی سهم دیگران می‌شود، قشر سینگولیت قدامی بیش‌فعال شده و فرد برای محافظت از خود فاصله می‌گیرد. جالب اینجاست که این سرما اغلب برخلاف ظاهرش، نشانه اهمیت رابطه است، نه بی‌تفاوتی. آیا همیشه می‌توان بین محبت اجتماعی و صمیمیت عاطفی مرز گذاشت؟
راهکار:
این جمله را می‌شود از لنز روانشناسی رابطه بازخوانی کرد: سردی تو ممکن است در واقع یک «اعتراض خاموش» به توزیع نابرابر محبت باشد، نه بی‌احساسی. آدم‌ها اغلب وقتی احساس امنیت عاطفی‌شان تهدید می‌شود، فاصله می‌گیرند تا آسیب کمتری ببینند؛ پس این سرما بیشتر شبیه زره است تا ذات.