دلنازکها را بیشتر دوست داشته باشید؛ بخشش بدون کینه:
بر اساس پژوهشهای عصبشناسی، بخشش فعال باعث افزایش فعالیت قشر پیشپیشانی و کاهش پاسخ آمیگدال میشود؛ یعنی منبع تهدید را خنثی میکند. در مقابل، کینهداری مزمن سطح کورتیزول را بالا نگه میدارد و با التهاب و افسردگی ارتباط دارد. دلنازکها با بخشش سریع، در واقع سیستم عصبیشان را زودتر از چرخهٔ جنگ و گریز خارج میکنند. پس شاید دلنازکی یک نوع هوش هیجانی است؟
راهکار:
میتوان این متن را از زاویهای دیگر دید: دلنازک بودن یعنی توانایی پردازش سریع هیجان و قطع کردن چرخه کینه. این افراد به جای بزرگ کردن ماجرا، به تعادل برمیگردند؛ پس در عمق، امنترین آدمهای زندگیاند.