آیا بعد از پایان غم، شادی کردن را بلدی؟:
پس از غم طولانی، مغز برای بقا پاداش را خاموش میکند؛ پدیدهای به نام آنهدونیا. گیرندههای دوپامین کند میشوند و لذتهای کوچک هم بیرنگ به نظر میرسند. شادی کردن پس از غم، نه استعداد، که بازتوانی عصبی است.
راهکار:
شادی پاداش پایان غم نیست؛ مثل عضلهای است که باید همان وقتهایی که غمگینی، با کارهای کوچک تمرینش کنی. وگرنه وقتی غم رفت، جای خالیاش را عادت به بیحسی پر میکند.