خنده درمانی: راهی برای فراموشی غم زندگی:
تحقیقات عصبشناسی میگوید حتی یک لبخند اجباری با فعالسازی عضلات گونه، ترشح کورتیزول (هورمون استرس) را تا ۲۵٪ کاهش میدهد. خنده عمیق هم اندورفین و دوپامین آزاد میکند، درست مثل مسکن طبیعی. جالبتر این که در بعضی قبایل آفریقایی، خنده جمعی آیینی برای درمان افسردگی است. حالا این تناقض: اگر مغز تفاوت خنده واقعی و ساختگی را متوجه نمیشود، چرا گاهی خندههایمان تلخ است؟
راهکار:
در حالی که متن غم را کاملاً نفی میکند، روانشناسی مثبتگرا مسیر دیگری نشان میدهد: پذیرش لحظهای غم همچون موجی گذرا و سپس انتخاب آگاهانه خنده، به مغز فرمانِ بازتنظیمی میدهد. خندهتان انکار تاریکی نباشد، چراغی باشد که روشنش میکنید. حتی خنده مصنوعی هم عضلات صورت را فریب میدهد و چرخه شیمیایی شادی را میچرخاند.