مفهوم رفتنی بودن

جهان یادگار است و ما رفتنی: فلسفه صائب:

این مفهوم که «جهان یادگار است» در فیزیک مدرن هم بازتاب دارد: قانون پایستگی انرژی می‌گوید انرژی نه به وجود می‌آید و نه از بین میرود، فقط از شکلی به شکل دیگر تبدیل میشود. ما از اتم‌های ستاره‌های مرده ساخته شده‌ایم و پس از ما، این اتم‌ها به چرخه طبیعت بازمی‌گردند. آیا این «یادگار» بودن، تسلی‌بخش است یا بر گذرا بودن ما تأکید می‌کند؟

راهکار:

این بیت از یک شعر قدیمی‌تر است که اغلب به صورت ناقص نقل می‌شود. بیت کامل از «صائب تبریزی» این است: «شد شد، نشد جهان یادگار است و ما رفتنی / به هر که رسیدیم، سخن در دهان اوست». پیشنهاد می‌کنم شعر کامل را بخوانی تا مفهوم عمیق‌تر آن درباره انتقال حرف ناگفته را درک کنی.