معنای واقعی «زیاد باش نه زیادی»؛ راز تعادل در زندگی:
در روانشناسی، قانون یرکس-دادسون میگوید عملکرد با انگیختگی افزایش مییابد، ولی فقط تا یک نقطه اوج؛ بعد از آن، عملکرد فرو میریزد. این مرز طلایی دقیقاً همان جایی است که «زیاد باش» تبدیل به «زیادی» میشود. جالب اینجاست که مغز این نقطه را حس میکند اما ما اغلب با حرص از آن میگذریم. حتی در زیستشناسی، پدیده هورمسیس نشان میدهد مقدار کمِ یک عامل استرسزا مفید و مقدار زیادش کشنده است. آیا تا به حال این مرز نامرئی را در تصمیمهای بزرگ زندگی نادیده گرفتهاید؟
راهکار:
این جمله را میتوان از دریچه اقتصاد رفتاری هم دید: اصل «مطلوبیت نهایی نزولی» میگوید هر واحد اضافی از یک چیز، لذت کمتری تولید میکند. پس «زیاد باش» یعنی درست در نقطهای توقف کن که منحنی لذت در اوج است، نه آنسوی قله که تبدیل به مسمومیت میشود. مثل قهوه که یک فنجانش هوشیاری میدهد و ده فنجانش اضطراب. مرز باریک را پیدا کن.