دلنوشتهای برای علمدار و شهید حمیدرضا رجبزاده:
پدیدهای به نام «سوگ ترانسهیستوریک» در آیینهای شیعی: سوگواری برای یک شهید معاصر، بیدرنگ با الگوی ازلی کربلا پیوند میخورد. مغز انسان در این آیینها با ترشح اکسیتوسین، تعلق گروهی را چنان بالا میبرد که مرگ یک فرد تبدیل به بازنمایی یک تراژدی کیهانی میشود. این یعنی شهید رجبزاده، تنها یک شخص نیست؛ بلکه در این روایت، علمدار دوباره جان میگیرد.
راهکار:
این نوحه را میتوان بازتابی از «زمان قدسی» در فرهنگ شیعه دانست: مفهومی که در آن مرز بین وقایع کربلا، شهدای معاصر و حتی آرزوهای شخصی فرو میریزد. تو گویی علمدار، استعارهای از هر ناجی غایبی است که دلها بیتاب بازگشتش هستند. شاید به همین دلیل، سوگ حمیدرضا رجبزاده بیواسطه در ادامه سوگ عباس(ع) نشسته است.