ماندن پس از رفتن

دلتنگی و ماندن پس از رفتن عزیزان:

در روانشناسی به این وضعیت «سوگ مبهم» می‌گویند؛ فقدانی که پایان قطعی و آیینی ندارد و مغز آن را مانند زخمی باز نگه می‌دارد. جالب اینجاست که مغز برای بقای روانیِ بازمانده، سیستم دلبستگی را بازتنظیم می‌کند و خاطرات فرد غایب را پررنگ‌تر از واقعیت نگه می‌دارد تا فرد بتواند با حضور درونی او ادامه دهد. همین مکانیسم، ماندن را هم دردناک می‌کند و هم معنادار.

راهکار:

ماندن را می‌توان از منظر «ادامه دادن روایت» دید: کسانی که می‌روند در حافظه و رفتار ما بازتولید می‌شوند؛ پس هر انتخابِ بعد از آن‌ها، ادامه‌ی حضورشان است.