معشوق یک نفر باش؛ راز ارزش فردی در رابطه:
در روانشناسی اجتماعی، کمیابی فقط ارزش اقتصادی نمی‌سازد؛ بر جذابیت عاطفی هم اثر می‌گذارد. پژوهش‌های سیالدینی نشان می‌دهد وقتی توجه یا محبت کمیاب و مختص یک نفر باشد، مغز آن را ارزشمندتر ارزیابی می‌کند. از طرفی دسترس‌پذیری بیش‌ازحد باعث افت ترشح دوپامین در مسیر پاداش مغز می‌شود. به زبان ساده، مغز ما عاشق چیزی است که به‌راحتی مال همه نباشد. این ریشه‌ی زیستی همان ضرب‌المثل «ناز کن و بیا» است. سؤال: آیا وفاداری نوعی سرمایه‌ی کمیاب روانی محسوب می‌شود؟
راهکار:
این گزاره را می‌شود وارونه هم خواند: تاج سر بودن نه ایستایی، که انتخابی فعال است؛ انحصار عاطفی وقتی ارزشمند است که از سر آگاهی و خواست درونی باشد، نه از سر ترس از تنهایی یا اجبار اجتماعی.