معشوق دام‌گستر

چرا معشوق دام می‌گذارد اما لبخند نمی‌زند؟:

در روانشناسی، پاداش‌دهی متناوب، درست مثل رفتار مبهم معشوق، قوی‌ترین نوع شرطی‌سازی را می‌سازد. دوپامین نه در دریافت پاداش، که در انتظار آن ترشح می‌شود. معشوق ناخودآگاه با کاشت «صد دام» در حال ایجاد وابستگی عمیق است، منطقی که الگوریتم‌های اعتیادآور شبکه‌های اجتماعی هم از آن پیروی می‌کنند. آیا عشق و اعتیاد هم‌ریشه‌اند؟

راهکار:

از نگاه روانشناسی رابطه، این رفتار یادآور مفهوم «نان‌ریزه دادن» (Breadcrumbing) است: فرد نه کاملاً حضور دارد و نه کاملاً غایب، با ایجاد تعلیق، طرف مقابل را در چرخه‌ی امید نگه می‌دارد. شاید پرسش شاعر را بتوان به زبان امروز این‌گونه بازگو کرد: «اگر به من علاقه نداری، چرا نان‌ریزه می‌دهی؟»