ما رفتنی

جهان یادگار است و ما رفتنی: فلسفه زندگی کوتاه:

رومی‌های باستان واژه‌ای داشتند: 'Memento Mori' یعنی 'به‌یاد داشته باش که می‌میری'. اما جالب اینجاست که نوروساینس می‌گوید مغز ما برای انکار مرگ برنامه‌ریزی شده؛ این مکانیزم بقاست. حالا سؤال: آیا پذیرش فناپذیری واقعاً کیفیت زندگی را بالا می‌برد یا فقط اضطراب می‌آورد؟

راهکار:

می‌توان این جمله را به‌عنوان یادآوری برای تمرین 'مرگ‌آگاهی' (Memento Mori) دید: هر لحظه را مانند یادگاری ارزشمند زندگی کنیم تا در پایان پشیمان نباشیم.

جهان یادگار است و ما رفتنی:

در فلسفهٔ بودیسم، مفهوم «ناپایداری» (Anicca) هستهٔ اصلی رنج است. جالب اینجاست که عطار نیشابوری در منطق‌الطیر می‌گوید: «هر که در بند جهان ماند، به جهان نماند». اینجا «شد» و «نشد» مثل دو روی یک سکه‌اند: هر «شد» خود طلوعِ یک «نشد» دیگر است. پس چرا ما از ناپایداری می‌ترسیم، وقتی خودِ تغییر، تنها ثابتِ جهان است؟

راهکار:

این بیت، تلخیِ نپذیرفتنِ تغییر را به تصویر می‌کشد. اما از دید روانشناسیِ مثبت‌گرا، «نشد» می‌تواند دروازه‌ای به سوی «شد»های تازه باشد. پیشنهاد می‌کنم جمله را بازنویسی کنید: «شد چه‌ها که جهان را یادگار کرد و ما را رفتنی.»

معنی جمله جهان یادگاری است و ما رفتنی: