ما گشنہ نیستیم

تیکه سنگین: از کیک یزدی با کاغذ تا بیو طعمه زیاد:

کاغذ کیک یزدی سلولز است؛ بدن انسان سلولاز ندارد، پس آن کار یک فیبردرمانی ناخواسته بود، نه فقر. تغییر ناگهانی ادبیات از «کیک یزدی» به «طعمه زیاد» در روان‌شناسی اجتماعی مصداق تمایزجویی بوردیو است: فرد برای بالا بردن جایگاه نمادین، سلیقه قبلی‌اش را تحقیر می‌کند. تحقیر کیک یزدی نه نشانه سیری، که گرسنگی عمیق‌تر برای دیده‌شدن است. این بیو فیلتر است یا فریاد؟

راهکار:

این متن را می‌شود با لنز «تمایزجویی» بوردیو خواند: آدم‌ها بعد از یک تغییر کوچک اجتماعی، برای جدا شدن از گذشته، همان چیزهایی را مسخره می‌کنند که دیروز بخشی از هویتشان بود. حتی می‌شود یک مینی‌سریال طنز درباره «نوکیسه‌های کیک‌یزدی» ساخت.