لبخند پشت اشک

شوخی و خنده؛ مکانیسم دفاعی برای گذشته سخت:

تحقیقات نشون میده در لحظه شوخی، مغز دوپامین و سروتونین ترشح می‌کنه که در کوتاه‌مدت درد رو می‌پوشونه. اما استفادهٔ مزمن از این دفاع بدون پردازش عاطفی می‌تونه به «دِپرشن لبخند» تبدیل بشه. سوال اینجاست: چطور بین شوخی سالم و فرار از واقعیت مرز بکشیم؟

راهکار:

می‌شه این رو هم دید که شوخی کردن نه فقط دفاع، بلکه یه جور بازسازی روایت شخصیه؛ هر بار که به گذشته سخت می‌خندی، داری بهش معنی جدیدی میدی و کنترل رو پس می‌گیری.