لامپ سر کوچه

مثل لامپ سر کوچه؛ برای کی روشنی؟:

در طراحی شهری، روشنایی خیابان از «کالای عمومی» است: نورِ لامپ سر کوچه را نمی‌توان از کسی دریغ کرد و هیچ‌کس هم معمولاً هزینه‌اش را مستقیم نمی‌پردازد؛ دقیقاً مثل تأثیری که بی‌آنکه بدانیم روی دیگران می‌گذاریم. حالا سؤال تیزتر این است: اگر نورت مخاطب مشخص ندارد، چطور می‌فهمی کدام کوچه را روشن‌تر کرده‌ای؟

راهکار:

این جمله را می‌شود یک قاعدهٔ شهری کرد: خیلی از آدم‌ها مثل لامپ سر کوچه‌اند؛ نورشان به همه می‌رسد اما مخاطب مشخصی ندارد. به جای پرسیدن «واسه کی روشنمه؟»، یک کوچهٔ واقعی و یک مخاطب مشخص برای همان نور انتخاب کن؛ آن‌وقت روشنایی از حالت مبهم درمی‌آید.