حذف آدم‌های سمی و عقده‌ای بودن؛ چرا رفاقت با بدی‌ها ارزش نداره:
مغز آدم وقتی طرد یا بدی می‌بینه، دقیقاً مثل درد فیزیکی فعال می‌شه؛ حتی قرص مسکن هم اثرش رو کم می‌کنه. اما نکته‌ی عجیب‌تر: کینه‌ی طولانی، کورتیزول رو بالا می‌بره و به مرور حافظه و سیستم ایمنی رو تخریب می‌کنه. به همین دلیلـه که می‌گن کینه مثل نوشیدن زهره و انتظار مردن طرف مقابل. بدون کینه قطع رابطه کردن، ممکنه؟
راهکار:
جالب اینجاست که «عقده‌ای بودن» معمولاً زرهی برای قلب زخمیه؛ کسی که بدی دیده می‌تونه با فاصله گرفتن، بدون کینه، خودش رو سبک کنه. این متن می‌تونه به این هم فکر کنه که مرزگذاری با آدم‌های آسیب‌زا، نه از سر عقده، بلکه از سر احترام به خودشه.