استاد حذف کردن آدمها؛ وقتی تغییر دادن دیگران را رها میکنی:
نکتهای که کمتر میدانی: مغز بعد از قطع رابطه، آدم حذفشده را مثل یک «اعتیاد ترکشده» پردازش میکند. تصویربرداری عصبی نشان میدهد ناحیه مرتبط با ولع و درد جسمی، همانجا که دلتنگی و خشم هم مینشینند، هنگام دیدن چهره کسی که حذفش کردهای روشن میشود. پس این مهارتی که به آن افتخار میکنی، در واقع یک سیستم دفاعی برای مدیریت درد است، نه یک قدرت محض. آیا این حذفها واقعاً تو را سبک کرده یا فقط ناحوهدرد را بیحس کرده؟
راهکار:
این جمله را میشود به دو شکل دید: حذف بهعنوان مرزگذاری، یا حذف بهعنوان فرار از پردازش احساسات. در شکل اول، حذف برای حفظ سلامت روان است؛ در شکل دوم، آدمها را بدون اینکه واقعاً رها کنی، به پروژهای برای بیحس کردن خودت تبدیل میکنی. شاید استادی واقعی این باشد که بتوانی آدمها را بدون تغییر دادنشان کنار بگذاری و باز هم رنج نکشی؛ همانجا که انتخاب، جای واکنش را میگیرد.