چرا نباید وقتت را برای کسی که ارزشت را نمیداند هدر بدهی؟:
پدیدهی «پاداش متناوب» باعث میشود در رابطه با کسی که گاهی محبت میکند و گاهی بیاعتنایی، مغز دقیقاً مثل قمارباز به ترشح دوپامین شرطی شود؛ آزمایش اسکینر نشان داد پاداش غیرقابل پیشبینی از پاداش ثابت بسیار اعتیادآورتر است. از طرفی مغالطهی هزینهی هدررفته میگوید چون وقت گذاشتهای، ماندن را توجیه میکنی؛ اما زمانِ از دست رفته قابل بازگشت نیست.
راهکار:
وقتت را مثل سرمایهای غیرقابل تمدید ببین؛ هر دقیقهای که صرف کسی میکنی که ارزشت را نمیبیند، در واقع از کسی که میتواند ببیند دریغ شده. تغییر جهت توجه، خودش نوعی بازیابی قدرت است.