آسیبپذیری در عشق؛ ضعیفترین ورژن ما:
تحقیقات نوروساینس نشون میده که هنگام عاشقشدن، هورمون اکسیتوسین بالا میره و فعالیت آمیگدال (مرکز ترس) رو سرکوب میکنه. یعنی دقیقاً همون جایی که ما بیدفاع و «ضعیف» میشیم. جالبه که این بیدفاعی، کلید اصلی صمیمیت واقعیه. آیا جامعه این آسیبپذیری رو بهعنوان قدرت میبینه؟
راهکار:
این ضعفِ شیرین، در واقع نشانهی جسارت و قدرتِ روحیهست؛ چون فقط کسی که از خودش عبور کرده میتونه اینقدر بیپروا عشق بورزه.