وقتی عشق یعنی درد تو درد من است:
نورونهای آینهای (mirror neurons) دقیقاً همین کار را میکنند: وقتی عزیزتان درد میکشد، مغزتان همان حس را شبیهسازی میکند. پژوهشها نشان داده زوجهایی که از نظر عاطفی نزدیکترند، فعالیت نورونهای آینهای بیشتری هنگام دیدن درد همسرشان دارند. این نه شعر، که زیستشناسی عشق است. آیا میتوان این همدلی عصبی را با تمرین تقویت کرد؟
راهکار:
این جمله انگار میگوید عشق واقعی یعنی درد طرف مقابل را با جان حس کردن. شاید یک قدم جذاب این باشد: به جای گفتن «دوستت دارم»، مستقیماً درد او را با کلمات خودت توصیف کنی. مثلاً «میدانم وقتی ناراحتی، تمام وجودم لرز میگیرد.» این حس همدلی عمیقتر منتقل میشود.