فراموشی غیرممکن؛ قول طنزآمیز علی یاسینی:
در روانشناسی، قولهای مشروط به رویدادهای ناممکن «شرطهای خلاف واقع» نام دارند و جالب اینجاست که مغز ما با شنیدن آنها همان مسیر عصبی امید را فعال میکند که انگار قرار است واقعاً اتفاق بیفتد! حتی اگر منطقاً بدانیم برف تابستانی محال است، بخش هیجانی مغز لحظهای درگیر میشود. انگار شاعرانهترین دروغها، عمیقترین حقیقتها را حمل میکنند: «من هرگز فراموشت نمیکنم». سوال: به نظر شما چرا آدمها جای «هرگز» از «اگر برف ببارد» استفاده میکنند؟
راهکار:
این شرطهای غیرممکن در واقع اعتراف به این هستند که فراموشی ممکن نیست، و همین صراحت از هر قول واقعیای صادقانهتر است.