یاد گرفتم به هر آدمی تکیه نکنم؛ درس استقلال عاطفی:
مغز انسان برای ذخیره انرژی، اعتماد را پیشفرض میگیرد؛ اما پس از هر خطا، آمیگدال ردّ هیجانی ثبت میکند و در تصمیمهای بعدی، احتمال خطا را بالاتر میبرد. نتیجه این فرایند، آدمی است که نمیشکند، اما دیگر به هر تکیهگاهی خم نمیشود. این احتیاط، محصول حافظه هیجانی است، نه ضعف.
راهکار:
تکیه نکردن به هر کس، دیوار کشیدن نیست؛ فیلتر گذاشتن است. میشود آدمها را از نزدیک دید، اما پشت را به همه نسپرد.