کنترل اعصاب

اعصاب ندارم؛ روایت طنز یک روز پراسترس:

وقتی می‌گوییم «اعصاب نداریم»، دقیقاً به همان شبکه‌ای اشاره می‌کنیم که دارد پیام را مخابره می‌کند. از منظر عصب‌شناسی، آمیگدال پیش از آن‌که قشر پیش‌پیشانی فرصت تحلیل منطقی پیدا کند، واکنش استرس را فعال می‌کند؛ یعنی بخشی از مغز شما به معنای واقعی کلمه قبل از خودتان عصبانی می‌شود. جالب‌تر این‌که استرس مزمن، سیناپس‌های قشر پیش‌پیشانی را ضعیف و مسیرهای واکنش سریع هیجانی را قوی‌تر می‌کند؛ در نتیجه هرچه بیشتر «اعصاب نداشته باشیم»، مغز بیشتر برای بی‌اعصابی بعدی سیم‌کشی می‌شود.

راهکار:

از نگاه روان‌شناسی، «اعصاب ندارم» اغلب یعنی ظرفیت تنظیم هیجان موقتاً پر شده است، نه این‌که واقعاً اعصاب نداری. چند نفس عمیق با بازدم کشیده‌تر از دم، طی دو دقیقه ضربان قلب و سطح کورتیزول را کاهش می‌دهد و پنجره‌ی تحمل استرس را دوباره باز می‌کند.