گفتوگو با کودکی درون: مرا آرزو نکن:
در روانشناسی، «خود کودک» بخشی از شخصیت است که خاطرات، آسیبها و شادیهای کودکی را نگه میدارد. گفتوگوی بزرگسالی با این بخش، اغلب نشانهای از «سازگاری مجدد» است؛ تلاشی برای آشتی با گذشتهای که دیگر قابل زندگی کردن نیست، نه فراموش کردن آن. آیا این جدایی از آرزوهای قدیمی، نوعی خیانت به خود است یا بخشی ضروری از رشد؟
راهکار:
این جمله میتواند سرآغاز یک تمرین نوشتاری آزاد باشد: نامهای به «خود کودک»ات بنویس و از آرزوهایی بگو که حالا برایت معنای دیگری دارند.