کنایه به روابط زیاد

تشبیه تخت بیمارستان؛ تیکه سنگین به آدم‌های در دسترس:

تخت بیمارستان برخلاف تخت خانه برای ماندن ساخته نشده: تشکش آنتی‌باکتریال است، نرده‌هایش برای جلوگیری از افتادن است و ارتفاعش برای کار درمانگر تنظیم می‌شود، نه برای خواب راحت. در روانشناسی اجتماعی به این وضعیت «چرخش در دسترس بودن» می‌گویند؛ فرد به‌جای صمیمیت، به نقطه‌ای برای تخلیه‌ی نیاز دیگران تبدیل می‌شود.

راهکار:

اینجا تخت بیمارستان نماد مصرف موقتی است؛ برخلاف تخت شخصی که مالکیت و ماندگاری دارد. بعضی آدم‌ها به‌جای خانه، بیمارستان می‌شوند: همه می‌آیند، استفاده می‌کنند و می‌روند، اما هیچ‌کس آن‌ها را به خانه نمی‌برد.