احساس استفاده شدن مثل یک چتر:
در روانشناسی، این الگو شبیه «نظریه مبادله اجتماعی» است که می‌گوید روابط بر پایه حساب‌گری پاداش و هزینه می‌چرخد. اما پارادوکس جالب اینجاست: افرادی که دائماً در نقش «تامین‌کننده» بدون دریافت بازدهی هستند، اغلب نه برای قدردانی، بلکه برای حفظ حس کنترل و ارزش شخصی خود این کار را ادامه می‌دهند. آیا این فداکاری است یا ترس از بیکار بودن در رابطه؟
راهکار:
این حس که فقط در زمان نیاز دیگران به کار می‌آییم، ریشه در مرزهای نامشخص در روابط دارد. یک گام خلاقانه می‌تواند این باشد: یک لیست از «خدمات رایگان» خود تهیه کنید و برای هر کدام یک «قیمت عاطفی» یا زمانی مشخص تعیین کنید. دفعه بعد که کسی خواست از «چتر» شما استفاده کند، به او بگویید: «حتما، این خدمت ۳۰ دقیقه از وقت من یا یک گپ صمیمانه آخر هفته قیمت دارد. کدومش رو انتخاب می‌کنی؟» این کار ذهنیت شما و دیگران را از رابطه یک‌طرفه به یک تبادل آگاهانه تغییر می‌دهد.