کم آوردن کلمات

از کلمات ته کشیده‌ام: معنای خستگی عاطفی و چشم‌خوانی:

در روانشناسی ارتباطات، ۵۵ درصد پیام از طریق زبان بدن منتقل می‌شود و چشم‌ها به‌تنهایی مسئول بخش عظیمی از آن هستند. جالب است که در حالت فرسودگی عاطفی، مردمک چشم‌ها کوچک‌تر شده و تماس چشمی کاهش می‌یابد. این یک زبان بی‌واژه است که حتی پیش از پیدایش خط، انسان از آن استفاده می‌کرد. آیا تا حالا شده که چشم‌هایتان قبل از دهانتان حرف بزنند؟

راهکار:

در دنیایی که پر از کلمات توخالی است، ته کشیدن از حرف زدن گاهی بهترین فیلتر برای ارتباط ناب می‌شود. چشم‌ها سانسورچی ندارند. شاید این خستگی نه یک ضعف، که فرصتی برای رسیدن به عمق باشد.

وقتی واژه‌ها از توصیف حالمان عاجز می‌مانند:

در روان‌شناسی، ناتوانی در توصیف احساسات را «ناگویی هیجانی» (Alexithymia) می‌نامند؛ جالب است بدانید مغز انسان درد عاطفی را دقیقاً در همان ناحیه‌ای پردازش می‌کند که درد فیزیکی را، اما واژگان برای توصیف این درد اغلب ناتوان‌اند. این شکاف زبانی-عصبی همان جایی است که شعر و هنر متولد می‌شوند. آیا اگر واژه‌ای برای یک احساس نداشته باشیم، آن را کمتر تجربه می‌کنیم؟

راهکار:

این ناتوانی زبانی، نشانه‌ی عمق تجربه است؛ گاهی سکوت، موسیقی یا یک تصویر می‌توانند آنچه را کلمات نمی‌گویند، کامل‌تر منتقل کنند. این شکاف زبانی را نه به‌عنوان ضعف، که به‌عنوان فضایی برای خلاقیت ببینید.

کلمات کم میارن از وصف حال: