حرفهایی که هرگز تایپ نشدند:
آیا میدانستی در روانشناسی، «ناگفتهها» به خاطر اثر زیگارنیک بیش از گفتهها در ذهن میمانند؟ ذهن ما ناتمامها را رها نمیکند و مدام مدارهای عصبی را تحریک میکند. این ناتمامیها گاهی انگیزهساز میشوند، گاهی زنجیر. حالا اگر قرار بود آن حرفها تایپ شوند، اولیاش چه بود؟
راهکار:
این حس ناگفتهها در روانشناسی به «اثر زیگارنیک» معروف است: ذهن ما ناتمامها را بهتر از کاملشدهها به خاطر میسپارد. شاید نوشتن یک پیام برای خودت در دفترچه یا یک فایل صوتی کوتاه بتواند آن بار ذهنی را تخلیه کند بیآنکه نیاز به ارسال باشد.