بدترین زندان، جایی که کلیدش دست خودت است:
پدیدهٔ «فیلِ قلابشده»: فیل کوچک با طناب به میخ بسته میشود؛ بزرگ که میشود، فقط به خاطر خاطرهٔ ناتوانی تلاش نمیکند، هرچند بهراحتی میتواند میخ را از زمین بکشد. زندانِ کلید-در-دست هم همین است: قفل واقعی، عادتِ ذهنی است نه میلهها. کدام عادت را داری که دیگر لازم نیست؟
راهکار:
این جمله را میتوان اینطور خواند: آزادی همیشه در دسترس نیست، اما مسئولیتِ قفلها اغلب هست. بسیاری از زندانهای ذهنی از بیرون ساخته نمیشوند؛ از تکرار یک جملهٔ قدیمی ساخته میشوند: «نمیتوانم». یک تمرین عملی: یک قفل کوچک را امروز نامگذاری کن و فقط یک بار بازش کن؛ ببین چه چیزی تغییر میکند.