تو قشنگترین تپش قلب منی:
در نوروساینس، عشق همان مدار پاداش مغز را فعال میکند که دوپامین و اکسیتوسین ترشح میشود؛ همان مسیرهایی که اعتیاد را شکل میدهند. به همین دلیل یاد معشوق مثل یک محرک، تمرکز را میدزدد و زمان را تحریف میکند. قلب اینجا استعاره است؛ مغز عاشق، واقعی. چرا ضربان عشق از ضربان قلب ماندگارتر است؟
راهکار:
قلب در این جمله کمتر عضو است و بیشتر آرشیو؛ «تپیدن» یعنی هر شب یک خاطرهٔ تازه به آرشیو اضافه میشود. اگر خاطرهها نوشته نشوند، احساس میماند اما جزئیاتش رنگ میبازد. عشق را میتوان مثل یک فایل صوتی دید که هر بار پخش، کمی بازآرایی میشود.