«آرزو میکنم این آخرینِ روزی باشد که چشمانم را به این دنیایِ یکنواخت باز میکنم. من دیگر آن کسی نیستم که برایِ آدمهای نزدیکش آغوشِ گرم داشت؛ حالا فقط یک تکه یخِ متحرکم که از تماشایِ تکرارِ روز و شب، و دیدنِ چهرههایی که دیگر شبیه خاطراتم نیستند، به تهِ خط رسیدهام. اینجا دیگر خانهیِ من نیست؛ من اینجا غریبهام، و هیچکس هم دلتنگِ رفتنِ یک غریبه نمیشود.»️
5.0
غمگین تنهایی احساس غربت در خانه بیتفاوتی به زندگی از دست دادن هویت خستگی از تکرار روزمره آیا میدانستید مغز انسان در مواجهه با تکرار مطلق، ...