وقت و عشقم را برای بیلیاقتها خرج نمیکنم:
خطای هزینه از دست رفته باعث میشود آدمها برای جبران سرمایهگذاری قبلی، حتی به رابطهی بیارزش ادامه بدهند. مغز ضرر قطع رابطه را بیشتر از ضرر ادامه دادنش نشان میدهد. کسی که میگوید «دیگه خرج نمیکنم» در واقع بر این سوگیری شناختی پیروز شده. پژوهشها نشان میدهد طرد اجتماعی دقیقاً همان مسیرهای درد فیزیکی در مغز را فعال میکند؛ پس مغرور خطاب کردن تو شاید واکنش کسی است که از سوختن دستش ناراحت است. حالا بپرس: چرا کسی باید بهخاطر مرز تو توهین کند؟
راهکار:
این «غرور» نه تکبر، بلکه مرزگذاری عاطفی است؛ یعنی شفافیت در این که محبتت ارزش دارد. دیگران بهجای برچسب زدن، دارند از ترک پناهگاه امن خودت میترسند.