آدم بی لیاقت

تنها گذاشتن آدمها با لیاقتشان:

ارزش اشک‌هایت را برای آدم‌های بی‌لیاقت هدر نده:

از دیدگاه عصب‌شناسی، گریه‌های احساسی حاوی هورمون‌های استرس مانند ACTH هستند. بدن با این کار در حال دفع فیزیکی فشار روانی است. پس شاید مسئله «لیاقت» نباشد، بلکه این باشد که آیا می‌خواهید سیستم تنظیم هیجان خود را مرتباً برای کسی فعال کنید که منبع همان استرس است؟ آیا این فرآیند بیولوژیک ارزش سرمایه‌گذاری مکرر روی یک محرک منفی را دارد؟

راهکار:

این متن یک دیدگاه قاطعانه ارائه می‌دهد. برای گسترش آن، می‌توان پرسید: آیا گریه همیشه نشانه‌ی بی‌ارزشی طرف مقابل است، یا گاهی ابراز طبیعی یک درد عمیق و گذراست؟

پشیمون نشدن از قطع ارتباط با آدم بی لیاقت:

تحقیقات روانشناسی نشان می‌دهد که در روابط سمی، مغز دچار «سوگیری هزینه از دست رفته» می‌شود: هرچه بیشتر سرمایه‌گذاری کرده‌ایم، ترک کردن سخت‌تر است. اما این سرمایه‌گذاری قبلی نباید مبنای تصمیم‌گیری باشد. برش زودهنگام از استرس مزمن جلوگیری می‌کند. آیا تا به حال فکر کرده‌اید چرا بعضی روابط را فراتر از منطق نگه می‌داریم؟

راهکار:

گاهی فرصت‌دادن بی‌نهایت، از جنس امیدواری نیست، بلکه نوعی وابستگی به «چی می‌شد اگر» است. قطع ارتباط سالم یعنی بدانی که مرز بین «فرصت» و «دام» کجاست.