بیحسی بعد از غم؛ وقتی گریه هم تمام میشود:
به این پدیده در روانشناسی «کندسازی عاطفی» میگویند: وقتی غم مزمن میشود، محور هیپوتالاموس-هیپوفیز-فوقکلیه آنقدر کورتیزول ترشح میکند که گیرندههای مغزی حساسیتشان را از دست میدهند. نتیجه، ناتوانی در گریه و خیرهشدن به یک نقطه است. این مدار، یک سپر محافظتی است؛ نه شکست عاطفی. آیا برایتان پیش آمده که در اوج درد، چشمهایتان خشک بماند؟
راهکار:
این بیحسی، بیاحساسی نیست؛ مغز برای اینکه زیر بار غم له نشود، مدار عاطفی را موقتاً قطع میکند؛ همانطور که فیوز برق برای نجات سیمکشی میپرد. خیرگی به یک نقطه، تماشای سکوتِ بعد از طوفان است.