خوشحال شدن برای دیگران و امید به نوبت خودت:
تحقیق فرامینگهام روی هزاران نفر نشان داد شادی مسری است: اگر یکی از دوستانت شاد شود، احتمال شادی تو ۱۵٪ افزایش مییابد و این اثر تا سه درجه رابطه منتقل میشود. پس خوشحالی دیگران از جنس «ویروس مفید» است؛ با همدلی، مغزت همان مدار عصبی را فعال میکند که گویی خودت موفق شدهای. سؤال: دلت میخواهد این ویروس را از چه کسی بگیری؟
راهکار:
این جمله در واقع یک معاملهٔ پنهان با ذهن است: هر بار که برای موفقیت دیگری ذوق میکنی، به مغزت میگویی «امکان دارد»؛ حسادت فقط دستت را میبندد، اما خوشحالیِ بدون رشک، ذهن را برای رسیدن نوبت خودت باز میکند.