خوشبختی واقعی: عشق، رفیق و همدم در یک نفر:
جالبه بدونید مغز انسان وقتی به «همدم» خودش فکر میکنه، دقیقاً همون نواحی فعال میشن که هنگام خوردن شکلات یا برنده شدن در بازی فعال میشن! حتی یک مطالعه از دانشگاه هاروارد نشون داده زوجهایی که همدیگه رو «بهترین دوست» خودشون میدونن، ۷۸٪ بیشتر از بقیه رابطهشون رو «بسیار رضایتبخش» ارزیابی میکنن. اما این سوال پیش میاد: آیا این نوع خوشبختی میتونه در بلندمدت بدون تلاش آگاهانه پایدار بمونه؟
راهکار:
این نگاه زیبا رو میشه با یک واقعیت روانشناختی عمیقتر کرد: تحقیقات نشون میده که «همدم بودن» در رابطه، بیشتر از عشق رمانتیک، رضایت بلندمدت میآورد. شاید این پست دعوتی باشه برای فکر کردن به این که چطور میشه همزمان عاشق، رفیق و همدل بود.