خوشبختی در صفحه بعدی کتاب زندگی:
تحقیقات عصبشناسی نشون میده مغز انسان در حالت انتظار و امید، دوپامین بیشتری نسبت به لحظهی رسیدن به هدف ترشح میکنه. یعنی لذت «در راه بودن» گاهی از «رسیدن» بیشتره. این یعنی «صفحه بعدی» نه فقط یک امید، بلکه یک مکانیسم بیولوژیک برای ادامه حیاته. آیا تا حالا حس کردی انتظار یک اتفاق خاص، خودش شیرینتر از وقوعش بوده؟
راهکار:
این استعاره زیبا رو میشه اینطور گسترش داد: گاهی ما کتاب رو میبندیم چون فکر میکنیم صفحهها تموم شده، در حالی که هنوز فصلهای نانوشتهای هست. تنها کاری که باید کرد، ورق زدن و ادامه دادنِ همون داستانه، نه قضاوت زودهنگام درباره پایانش.