خوشا به حال آنان

خوشا به حال آنان که در گهواره مردند؛ رهایی یا فرار؟:

جالب است که در روانشناسی رشد، نوزادان تا حدود ۶ ماهگی «دلبستگی» را شکل نمی‌دهند و مفهوم جدایی یا غم را درک نمی‌کنند. این بیت به نوعی به همان مرحله‌ی پیش از آگاهی از رنج اشاره دارد. در برخی فرهنگ‌های باستانی هم مرگ در کودکی را نشانه‌ی خوش‌اقبالی می‌دانستند چون فرد از دردهای بزرگسالی در امان می‌ماند. آیا واقعاً بی‌خبری از غم، معادل خوشبختی است؟

راهکار:

اگر این بیت را تلخ می‌یابی، می‌توانی از زاویه‌ای دیگر نگاه کنی: شاید غم‌های دنیا همان‌هایی هستند که به ما عمق و آگاهی می‌بخشند. بی‌غم‌ماندن یعنی بی‌تجربه ماندن.

خوشا به حال آنان که در ایران مادر نشدند:

خوشا به حال آنان که خدا یارشان است:

تکرار ذکر 'قل هو الله' مانند یک تمرین مدیتیشن، امواج مغزی را به سمت آرامش سوق می‌دهد. پژوهش‌ها نشان می‌دهد که این کار باعث کاهش کورتیزول و افزایش دوپامین می‌شود. آیا می‌دانستید که ذکر می‌تواند به اندازهٔ مدیتیشن بر سلامت روان تأثیر بگذارد؟

راهکار:

این عبارت زیبا، نشان‌دهندهٔ آرامش عمیقی است که از توکل ناشی می‌شود. می‌توان آن را به عنوان یک مانترا برای کاهش اضطراب در نظر گرفت.